Anne Goudberg (22) woont samen met haar moeder en twee honden in Oosterwolde. Op het eerste gezicht leidt ze het leven van een gewone hbo-studente, maar haar dagelijkse bestaan is allesbehalve vanzelfsprekend. Studie, creativiteit en fysieke beperkingen vragen voortdurend om een zorgvuldige balans.

Anne studeert aan het hoger onderwijs in Groningen, waar ze bijna haar propedeuse in kunst richting design, illustratie en animatie heeft gehaald. “Ik ben altijd bezig met creatieve projectjes”, vertelt ze enthousiast. “Ik doe veel tekenen en illustreren, en daarnaast werk ik met keramiek en glazuur. Ik probeer mezelf steeds verder uit te dagen.”

Strijd

Haar dagelijkse leven is echter vaak een strijd tegen haar eigen lichaam. Anne heeft een handicap waardoor ze soms een rollator nodig heeft en in de toekomst mogelijk meer afhankelijk zal zijn van een rolstoel. Ze lijdt aan chronische vermoeidheid en pijn, wat haar dagelijks leven aanzienlijk beïnvloedt. “Ik heb heel lang thuisgezeten”, vertelt ze. “Sinds 2018 ging het slechter met school, en in 2020 zat ik helemaal thuis. Mijn energie is laag, ik ben vaak duizelig en heb pijn, en het contact met andere mensen is beperkt.”

Desondanks laat Anne zich niet tegenhouden. Ze volgde een klinisch revalidatietraject dat helaas niet het gewenste resultaat had. Maar ze bleef zoeken naar manieren om actief te blijven. “Ik heb verschillende baantjes gehad, waaronder als postbode,” vertelt ze. “Dat was fysiek pittig, maar het was heerlijk om buiten te zijn, mijn wijk te leren kennen en ondertussen een luisterboek of podcast te volgen.” Die ervaring gaf haar structuur en energie, en op haar eenentwintigste maakte ze via een 21+ toets de overstap naar het hbo, waar ze nu met veel inzet haar studie voortzet.

Methodisch

Haar aanpak is opvallend methodisch. Anne verdeelt haar energie zorgvuldig over studie en creatieve projecten. “Het gaat nu beter dankzij veel zelfstudie en goede communicatie met mijn docenten”, legt ze uit. “Ik ben altijd goed geweest in wiskunde en abstracte vakken, maar die kostten me teveel energie. Daarom focus ik nu op vakken waarin ik creatief bezig kan zijn. Mijn project nu is mijn propedeuse halen, afstudeerpresentaties voorbereiden en experimenteren met cyano prints en zelfgemaakt papier.”

Voor Anne is creativiteit niet alleen een vakgebied, maar ook een manier om haar mentale gezondheid te ondersteunen. Het werken met verschillende materialen, zoals papierpulp, confetti en plantenmateriaal, geeft haar voldoening. “Ik kan het zelf bedenken, vormgeven en verbeteren. Elk werk heeft zijn eigen mooie kanten, en ik leer ervan”, zegt ze trots.

Positiviteit

Ondanks haar uitdagingen straalt Anne een opmerkelijke positiviteit uit. Ze beschrijft hoe ze haar leven heeft ingericht om met haar beperkingen om te gaan. “Ik ben van mezelf geen positief persoon, maar ik probeer altijd het positieve uit elke situatie te halen. Mijn moeder is mijn grootste steun, ze zorgt dat ik op verdrietige dagen uit bed kom. En mijn vrienden zijn zorgvuldig gekozen; we doen veel samen, zoals bordspellen en online spellen, omdat ik niet veel energie heb om sociaal op locatie actief te zijn.”

Anne vindt kracht in structuur, hobby’s en kleine vreugdes. “Ik heb geleerd dat je je eigen lichaam het beste kent. Dokters kunnen advies geven, maar uiteindelijk moet je zelf voelen wat goed voor je is. Ook mentale gezondheid is belangrijk; ik heb chronische depressie leren omgaan door kleine dingen bewust te waarderen. Het kan iets kleins zijn, zoals een gele vlinder zien of het eten van een lekkere maaltijd”, vertelt ze.

Steun

Anne is ook sociaal actief in haar omgeving. Ze helpt bij vrijwilligersactiviteiten, van kinderknutselmiddagen tot spelletjesavonden, en ze onderhoudt een online netwerk met vrienden door het hele land. Dit netwerk is een belangrijke steun voor haar, zeker op dagen dat ze beperkt is in energie en mobiliteit. “We spelen bordspellen online, we bellen, we helpen elkaar. Het geeft structuur en plezier in een leven dat anders vaak wordt beperkt door vermoeidheid en pijn”, legt ze uit.

Haar ambitie is groot. Anne wil haar studie creatief voortzetten en uiteindelijk een master combineren met docent- en kunsteducatie, beeldende vaktherapie en mentale gezondheid via kunst. “Dat lijkt me fantastisch. Mijn ultieme droom is een bordspelletjes- en theehuis met sociale evenementen, een plek waar mensen samenkomen, plezier hebben en zich creatief kunnen uiten”, vertelt ze met een glimlach.

Ondanks alle beperkingen blijft Anne gefocust op haar creatieve ontwikkeling. Ze experimenteert, onderzoekt en zoekt steeds nieuwe manieren om kunst te maken en te presenteren. “Ik ben het meest trots op mijn huidige keramiekwerk”, zegt ze. “Elk stukje heeft zijn mooie kant, en ik kijk altijd hoe het nog beter kan.”