In Havelte hield Mantrailing Westerveld dit weekend een oefening met speurhonden. De honden en hun baasjes worden getraind om vermiste personen zo snel mogelijk op te sporen. Met jaarlijks tienduizenden vermissingen in Nederland kan volgens trainer en eigenaar Maan Mestrom alle hulp welkom zijn. “Het kan heel erg confronterend zijn.”

“Twee mensen zijn vermist nadat ze de huisartsenpraktijk in Havelte zijn uitgelopen. In verwarde toestand, mogelijk onder invloed van drugs. De familie heeft ons ingeschakeld om de personen te vinden.” Maan Mestrom haalt een doekje tevoorschijn met de geur van de vermiste personen en geeft de deelnemers nog enkele laatste tips. “Succes ermee!”, moedigt hij de cursisten aan.

Mestrom is trainer en eigenaar van Mantrailing Westerveld. Hij leert honden en hun baasjes om vermiste personen op te sporen aan de hand van een geurspoor. De casus voor deze training heeft hij zelf bedacht en geschreven, maar het scenario zou volgens hem zomaar werkelijkheid kunnen zijn. “Dit is hoe het in de praktijk gaat”, legt Mestrom uit. “Bij een vermissing telt iedere seconde. De teams moeten het doen met de informatie en een geur die ze krijgen en gaan vervolgens op pad.”

Tienduizenden vermisten

De baasjes leren zo goed mogelijk met hun hond samen te werken en de signalen van het dier te interpreteren. Zo proberen ze te bepalen welke richting het spoor opgaat. Halverwege het parcours dragen twee teams de informatie over aan andere teams, die het spoor vervolgens overnemen. Jaarlijks worden in Nederland tienduizenden mensen als vermist opgegeven. Een deel daarvan bestaat uit mensen met dementie, die bijvoorbeeld een verzorgingshuis verlaten. Mestrom wil daarom ook zorginstellingen en verzorgingshuizen bekendmaken met de mogelijkheid om zijn teams in te schakelen.

Frustratie en spanning

“Het staat iedereen in Nederland vrij om buiten de politie om een zoekactie te beginnen”, legt hij uit. “Bij grotere vermissingen of als er een strafrechtelijk verhaal aan zit, werken we met de politie samen. Maar in principe gaan we zelfstandig te werk.” Zo’n zoekactie is niet zonder risico’s, weet Mestrom. “Je weet nooit wat je aantreft. Het kan heel erg confronterend zijn. Iemand kan er slecht aan toe zijn of in het ergste geval zijn overleden. En het komt ook voor dat je niemand vindt. Ook dat brengt veel frustratie en spanning met zich mee.”

Hoewel de deelnemers tijdens de oefening af en toe een verkeerde afslag namen, kijken ze terug op een geslaagde training. “Ik hoop dat we een keertje echt worden ingezet”, zegt een van de deelnemers. “En dat die persoon natuurlijk levend wordt gevonden”, voegt ze eraan toe. “Maar je weet nooit wat je tegenkomt.”

Video afspelen