Tijdens de Levende Tuinenroute in Steenwijkerland ging ik, Dirk Brans, voor Kopwijzer op bezoek bij één van de deelnemende tuinen. Ik kwam terecht op De Bult, op een bijzonder groen plekje vol kleur, vogels, insecten en verhalen.

Een groene oase op De Bult

Onder de parasol, midden tussen de planten, sprak ik met Ria Wijngaard. Samen met haar man verblijft zij al acht jaar een groot deel van het jaar op deze plek, op het terrein van een voormalige camping. Het gebied is nog volop in ontwikkeling. Er worden chalets gebouwd en op sommige plekken oogt het terrein nog wat rommelig, maar juist hun tuin laat zien hoe mooi en levend zo’n plek kan worden.

“Het is hier zo prachtig,” vertelt Ria. “Je hoort de vogels zingen, het is groen, we zitten tussen allemaal planten en kleuren. Ik zou op dit moment geen beter plekje kunnen vinden.”

Ria Wijngaard met haar man (foto Dirk Brans)

Tuinieren met liefde voor de natuur

Ria weet waar ze het over heeft. Ze werkte zo’n 25 jaar als ecologisch hovenier en ontwierp verschillende tuinen en speelplekken voor kinderen. Ook geeft ze nog steeds natuurlessen, vooral in de gemeente Heerenveen. Haar liefde voor de natuur probeert ze door te geven aan jong en oud.

Wat mij vooral opviel, is dat deze tuin niet draait om strak en netjes, maar om leven. Bloemen, insecten, vogels, vlinders, konijnen en zelfs reeën horen er allemaal bij. Dat die reeën soms ook van haar rozen en broccoliplanten eten, neemt Ria voor lief. “Er is geen dag gelijk,” zegt ze. “En we zien hier steeds meer vlinders komen.”

Samenwerken met de natuur

Toch grijpt ze niet meteen in als dieren van haar tuin mee-eten. Hooguit beschermt ze haar broccoliplanten met wat gaas, zodat er ook nog iets overblijft om zelf te eten. Het past bij haar manier van tuinieren: samenwerken met de natuur, in plaats van ertegen vechten.

Een mooi onderwerp in ons gesprek was het woord ‘onkruid’. Volgens Ria bestaat onkruid eigenlijk niet. “Onkruid zijn kruiden die je niet in de tuin wilt hebben,” legt ze uit. Een paardenbloem wordt vaak weggehaald, maar is juist heel belangrijk voor insecten. “Wij als mens maken ervan dat het onkruid is. Maar onkruid bestaat niet.”

Levende Tuinenroute (foto Dirk Brans)

Verwondering doorgeven

Met haar lessen aan kinderen wil Ria vooral verwondering meegeven. Laat kinderen kijken naar een bloem, een hommel of stuifmeel onder een vergrootglas, zegt ze. Dan zien ze pas hoe bijzonder de natuur in elkaar zit.

Ook in de winter blijft de tuin leven. Er hoeft dan niet veel te gebeuren, behalve hier en daar een tak snoeien. Maar kaal is het volgens Ria nooit. “In de winter hebben wij hier ook bloemen in de tuin.”

Een tuin die leeft

Mijn bezoek aan deze tuin op De Bult liet mooi zien waar de Levende Tuinenroute om draait. Een tuin hoeft niet perfect aangeharkt te zijn om bijzonder te zijn. Juist de ruimte voor planten, dieren en seizoenen maakt een tuin levend. En wie goed luistert, hoort dat misschien al aan de vogels op de achtergrond.

luister hier het interview: