De gesprekken met reizigers die NS-hoofdconducteur Renny van der Galiën voert, raken een gevoelige snaar. De Steenwijkse verwierf veel volgers op diverse sociale media en bundelde haar ervaringen in het boek Mensen sporen wel. In een exclusieve voorpublicatie tonen twee passages een mooi beeld van haar manier van werken.

Renny van der Galiën weet een gevoelige snaar te raken (foto: Rutger Geleijnse).

Achter ieder treinkaartje schuilt een mens met een verhaal en een hart dat soms wat extra aandacht nodig heeft, aldus Renny van der Galiën. Het is haar gave om tijdens het werk in de trein dat verhaal aan te boren en mensen daarmee veel meer dan een hart onder de riem te steken. Het is tevens een les voor collega’s en anderen, die meer moeite hebben met lastige passagiers of mensen in hun omgeving. Maar daar gaat het boek niet over.

Door het schild heen

De meeste mensen deugen, schreef Rutger Bregman, en zo laat Renny in haar boek zien dat er achter elke reiziger wel een herkenbaar en vaak gevoelig verhaal zit. En dat je mensen met slechts enkele woorden warmte kunt bieden en zo een positieve draai aan hun dag kunt geven. De volgende passages, exclusief uit haar boek, laten zien hoe Renny het contact zoekt met reizigers en uiterst snel door hun schild breekt.

Huisregels

In de coupé zit een man die ik net op het perron sprak. Ik zag hem tegen een paal leunen, gekleed in een licht overhemd met slordig opgestroopte mouwen. Hij was aan het roken. Toen ik hem vroeg zijn sigaret te doven, zuchtte hij diep, maar gehoorzaamde direct.
Nu zit hij bij mij in de trein, met zijn voeten nonchalant op de bank.
Ik hoef alleen maar te wijzen naar de voeten in teenslippers. Hij trekt ze direct terug.
‘Oei, wat zult u wel niet van mij denken,’ lacht hij terwijl hij me kort aankijkt.
Ik moet ook lachen. ‘Ik ben blij dat u zo goed naar mij luistert. U heeft net uw sigaret al voor mij gedoofd en nu staan uw voeten weer netjes op de grond. Wilt u verder nog wat tips van mij?’
Hij grijnst terug. ‘Wat mag er allemaal nog meer niet dan?’
‘Ik bedoel juist dat ik u enkele tips kan geven over wat er wél mag.’
‘Ik ben één en al oor.’
‘U mag genieten van het mooie, zomerse uitzicht. Ook een praatje maken met de mensen hier in de trein is toegestaan. U bent vrij om een boek te lezen of zelfs een krant. Breien, haken, punniken, het mag allemaal.’
Ik wil meteen nog veel meer opnoemen, maar ik hou me in en wacht de reactie van de man af. Hij slaat zijn handen op zijn knieën en schatert het uit. Enkele reizigers om ons heen
hebben meegeluisterd en lachen met hem mee.’

Leefgeld

Op een station wordt Renny aangesproken door een erg slanke, bijna magere man in ruim zittende jas, die vraagt of hij een briefje van twintig euro op zijn ov-chipkaart kan zetten. Renny beaamt dat en schrijft:

De man slaakt een zucht van verlichting en ik zie een grote lach verschijnen. Ik zie nu pas dat hij bijna geen tanden meer heeft. We lopen samen in de richting van de stationshal.
‘Ik krijg wel vaker dezelfde vraag op station Zwolle. Dat is mijn standplaats en daar ben ik het meest. Veel mensen krijgen tegenwoordig leefgeld, dan móét je met contant geld je ov-chipkaart opladen.’
‘Ik heb ook leefgeld,’ vertelt de man. ‘Ik heb een verleden met drugs, en zit nu in de schuldsanering. Ik ben al twee jaar clean.’
‘Ik zie dat u straalt, als u dat zegt. Wat fantastisch om te horen dat u het leven weer in eigen hand probeert te nemen.’
‘Wat lief dat u dat zegt. U wilt niet weten hoe blij ik ben dat u een praatje met mij maakt. Heel veel mensen negeren mij. Dit schrikt mensen toch af, hè?’ Hij wijst naar zijn mond.
‘Ik schrik eerder van gedrag, niet zozeer van uiterlijk,’ zeg ik. ‘In de trein komen we vaak genoeg mensen tegen die er niet standaard uitzien. U heeft nog steeds een mooie lach.’

Interview

Het boek Mensen sporen wel verschijnt op 10 september. Begin volgende week publiceren wij een uitgebreid interview met Renny, geschreven door onze redacteur en webmaster Dirk Brans. Daarin zegt Renny onder meer: “Ik denk dat ieder mens in de basis iets goeds in zich heeft. Door omstandigheden in het leven kan iemand misschien een beetje ontsporen, maar in de basis sporen mensen wel. Ik kan iemands dag echt mooier maken door waar ik mee bezig ben, door advies te geven en vriendelijk te zijn.”

Je kunt Renny ontmoeten tijdens een signeersessie op 19 september (14.00 – 15.30 uur; Primera Steenwijks Boekhuys).